Uğur bey sordu: Merhaba, öncelikli olarak geri dönüşünüze sevindim yeni günlük yazılar olacağı için heyecenla beklemekteyim. Naz Ezgi değil elif galiba ikisi ayrı kişiler doğru
Hasan bey sordu: İyi geceler, hiç içinizden; ‘yapamayacağım, bu kadarına da dayanılmaz, vazgeçeyim’ dediğiniz noktaya geldiniz mi? Zaman zaman verilen emirler ilk seferde yapabileceğim şekilde
Dün akşam banyo yaptığımda yüzümü ve ayaklarımın altını özellikle lif ile iyice yıkamıştım. Umumi tuvaletteki seanstan dolayı artık burnuma tuvalet kokusu yerleşmişti. Ayakkabılarımı bile çamaşır
Gece aceleyle çay demlemiştim. Gece yarısı olmadan sadece iki bardak içebildim. 00.00 olunca tekrar doldurmadım bardağımı. Çok severim çayı ama bir demlik çay çöp oldu.
Mail’inize cevap yazarken arkadaşlarla AVM’den çıkmıştım. Eve gidecekken markete uğrayalım dedim ve yolumuzu değiştirdik. Ama sonuç olarak konu denize bağlandı. Herkes denize gitmek istiyordu. Ben
İnsanlar bir işe girebilmek, bir mevkiye gelebilmek için herşeyi yaparlar. Araya nüfuzlu birini koyarlar, ikna ederler olmadı tehdit ederler. Ama ‘köle’ olmak için bunları ya
08.30a kurduğum alarmı kapattım. Gelen telefon üzerine 08.57de yataktan fırladım. Neredeyse seans başlangıç saatini geçiriyordum. Bunu salak bir köleden başkası yapamazdı. 09.00 da, dün akşam
Bugün yapacaklarımdan ‘fındak taban işkencesi’ ni rahat geçiririm sanmıştım. Hatta dolmuşa binip oturacağımdan dolayı, hakkını verememek düşündürüyordu beni. Daha evden çıkar çıkmaz, o nasıl bir
